اميد دخترها
| خانه :: کل بازديدها :: :: بازديد امروز :: :: بازديد ديروز :: :: پيوندهاي روزانه:: :: درباره خودم :: :: اوقات شرعي :: :: لينک به وبلاگ ::
:: لوگوي دوستان من ::
:: اشتراک در خبرنامه ::
:: موسيقي وبلاگ ::
|
12/12/1385 :: 6:43 عصر
در مورد نحوه خواستگارى و رفتن پسر يا دختر، اسلام هيچ گونه دستور خاصى ندارد و مانند بسيارى از امور ديگر به خود مردم واگذار شده است. استاد مطهرى ميگويد: «اين که از قديم الايام مردان به عنوان خواستگارى نزد زنان مى رفته اند و از آنها تقاضاي همسرى مى کرده اند، از بزرگ ترين عوامل حفظ حيثيت و احترام زن بوده است. طبيعت مرد را مظهر طلب و عشق و تقاضا آفريده است و زن را مظهر مطلوب بودن و معشوق بودن. طبيعت زن را گُل، و مرد را بلبل، زن را شمع و مرد را پروانه قرار داده است. اين يکى از تدابير حکيمانه و شاهکارهاى خلقت است که در غريزة مرد نياز و طلب و در غريزة زن ناز و جلوه قرار داده است. خلاف حيثيت و احترام زن است که به دنبال مرد بدود. براى مرد قابل تحمّل است که از زنى خواستگارى کند و جواب رد بشنود و آن گاه از زن ديگرى خواستگارى کند و جواب رد بشنود تا بالاخره زنى رضايت خود را به همسرى با او اعلام کند اما براى زن که ميخواهد محبوب و معشوق و مورد توجه و علاقه باشد و از قلب مرد سر در آورد تا بر سراسر وجود او حکومت کند، قابل تحمل و موافق غريزه نيست که مردى را به همسرى خود دعوت کند و احياناً جواب رد بشنود و سراغ مرد ديگري رود».[1] خواستگاري هميشه از ناحية جنس مذکر انجام ميشود. اين قاعده حتى در مورد حيوانات نيز جاري است. يعنى در خواست از جنس مخالف غالباً از ناحية مذکر آغاز ميشود. دين مقدس اسلام نيز که آيين فطرت است، بر اين رويه فطرى و طبيعى صحه نهاده و بر اين مبنا و اساس است که در قرآن و سنّت در امر ازدواج، مردان مخاطب واقع گشته اند و مستقيماً به آنان دستور ازدواج و همسر گزينى داده شده و فرموده است: «فانکحوا ما طاب لکم من النّساء؛ بازنان طيب و پاکيزه ازدواج کنيد».[2] اين آيه به معناى نهى از خواستگارى زن از مرد نيست، از اين رو در صدر اسلام تقاضاى زن از مرد نيز اتفاق افتاده است. امام باقر(ع) نقل ميکند: زنى نزد پيامبر(ص) آمد و عرض کرد: مرا به عقد کسى در آور. حضرت رو به حضار نمود و فرمود: کسى حاضر است با اين زن ازدواج کند؟ مردى از ميان جمع برخاست و عرض کرد: من حاضرم، حضرت فرمود: چه دارى که به او بدهي؟ گفت: چيزى ندارم. پيامبر(ص) فرمود: نمى شود. زن خواستة خود را تکرار کرد. ديگر بار حضرت فرمايش خويش را تکرار نمود، باز همان مرد برخاست. سرانجام پيامبر به آن مرد فرمود: از قرآن چيزى مى داني؟ گفت: بلي. فرمود: زن را به عقد ازدواج تو در آوردم، در عوض قرآنى که به او آموزش مى دهي، مهرية او خواهد بود.[3] از اين جريان بر مى آيد که خواستگار زن از مرد از نظر اسلام ممنوع و مذموم نيست ولى حرکت بر خلاف عرف و سيرة مسلمانان و قواعد مورد قبول جامعه و مقتضاى فطرت و طبيعت است. پي نوشت ها: [1] استاد مطهري، نظام حقوق زن در اسلام، ص 15. [2] نساء (4) آية3. [3] وسائل الشيعه، ج 14، ص 195. نويسنده : اميد 3/12/1385 :: 10:15 عصر ديده شده که دختران ناآگاه و ضعيف النفس بيشتر به خودآرايى و خودنمايى مى پردازند و سعى دارند که ظاهرى دلفريب از خود نشان دهند و از توجه به شخصيت واقعى و باطنى خود و کمالات روحى غفلت ورزند کسانى که به بى حجابى و بدحجابى دست مى زنند, اکثرا نمى انديشند و تعقل نمى کنند و تنها آلت دست وسوسه هاى نفسانى خود قرارمى گيرند. (آنچه يک جوان بايد بداند) نويسنده : اميد 27/11/1385 :: 12:6 عصر
من در آمريکا چشم به جهان گشودم و در بدترين شرايط اجتماعى ، در ميان مفاسد جامعه آمريکا بزرگ شدم . آئين بهزيستى اسلام ، دفتر نشر فرهنگ اسلامى ، تهران ، چاپ دوم ، جلد سوم ، ص 219 نويسنده : اميد | |||||||||||||
